sposób tworzenia konstrukcji budowlanych polegający na rozdzieleniu funkcji elementów nośnych i wypełniających.

rodzaj szkieletowej konstrukcji ściany składającej się z podwaliny, słupków, oczepu, sumików i mieczy.

system konstrukcji uniezależniający ściany budynku od dachu opartego na zespole płatwi i słupów.

rodzaj drewnianej konstrukcji dachów, która składa się z wbitych w ziemię soch.

gotyckie rozwiązanie konstrukcyjne stosowane w XIV w. na terenie ziemi krakowskiej, które polega na przybudowaniu do filara międzynawowego na całej jego wysokości przypory, która przejmuje siłę rozporu sklepienia nawy głównej od strony naw bocznych.

układ, struktura, zestawienie komponentów czegoś.

przeznaczony do umieszczenia w nim bramy, mający bramę, będący obudową obramy, stanowiący jedną konstrukcję z bramą.

taki, jaki jest charakterystyczny dla bazyliki, np. który ma typowy dla tej formy kształt architektoniczny; mający nawy.

taki, który ma układ amfilady, ma charakter amfilady; taki, którego pomieszczenia mają wejścia umieszczone na jednej osi.

taki, który ma attykę, wykorzystuje attykę - element architektoniczny.

otoczony perystylem - kolumnadą.