serbski partyzant.

partyzant hiszpański walczący z okupacją francuską w latach 1808-1814.

u niemuzułmańskiej ludności Bałkanów, np. Bułgarów czy Serbów – rozbójnik, łupieżca w rodzaju opryszka, hajdamaka lub greckiego klefta, który z powodu panujących tam stosunków społecznych uznawany jest bardziej za bohatera i mściciela ludu niż złoczyńcę.

partyzant, członek antykomunistycznego, niepodległościowego ruchu, stawiającego opór sowietyzacji Polski w trakcie i po II wojnie światowej.

ktoś, kto o coś walczy.

brak danych