odosobnione wzgórze zbudowane ze skał odporniejszych na wietrzenie niż skały go otaczające.

w geomorfologii jest to wypukła forma ukształtowania terenu, podłużna, rozłożysta formacja na zboczu, stoku lub ścianie; także silnie wydłużone wzgórze o słabo rozciętych stokach i spłaszczonej wierzchowinie.

rodzaj przewieszki, która jest odchylona od pionu pod kątem ok. 90 stopni tak, że wspinacz ma nad głową poziomy fragment skały.

wypukła forma ukształtowania terenu; jest to wypukłość zbocza lub ściany stosunkowo wąska, skalista i stroma, o długości do kilkuset metrów, a w Himalajach nawet do kilku kilometrów.

unikatowy kształt termicznego ciosu skalnego, w którym spękane wielokątne w przekroju słupy bazaltowe ułożone są koncentrycznie lub łukowato wygięte.

podstawowa formalna jednostka litostratygraficzna wydzielana wyłącznie na podstawie cech litologicznych.