konik 7

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

ruchomy, obrotowy element urządzenia (np. tokarki), który służy do przytrzymywania czegoś, najczęściej obrabianego materiału.

Przykłady

1.W takich sytuacjach, a także wówczas, gdy obróbce podlega powierzchnia czołowa klocka i z tego powodu niemożliwe staje się korzystanie z kła osadzonego w koniku, na końcu wrzeciona powinien znajdować się tokarski uchwyt szczękowy (samocentrujący lub ze szczękami regulowanymi indywidualnie).
2.W internecie mają tanio koniki do tokarek.
3.Przy takim zamocowaniu ruch obrotowy wrzeciona może być przenoszony na obrabiany klocek za pomocą prostego zabieraka, którego ostre ząbki, rozmieszczone symetrycznie po obu stronach kła, wystarczająco silnie wbijają się w drewno pod naciskiem śruby przesuwającej tuleję konika.
4.W zestawie ze stołem obrotowym był też konik.
5.Rzadko jest potrzeba wymieniać konik sprzęgła.
6.To jest konik, wspornik obrotnicy.

koń 6
ruchomy, obrotowy element urządzenia (np. tokarki), który służy do przytrzymywania czegoś, najczęściej obrabianego materiału.