jeden z elementów postmodernizmu i neoawangardy, nurt w abstrakcji geometrycznej, który pojawił się po II wojnie światowej, nawiązujący do konstruktywizmu, teorii Bauhausu oraz kierunku De Stijl; styl, który stworzył zupełnie nowe wartości, obce ideom konstruktywizmu – poszukiwania związane ze światłem, przypadkiem, innym spojrzeniem na zagadnienie przestrzeni i natury.

kierunek w szeroko rozumianej sztuce, który pojawił się w pierwszej połowie XX wieku i cechował się tendecją do poszukiwania nowych rozwiązań w oderwaniu od dotychczasowych tradycji.