neokonstruktywizm 1
jeden z elementów postmodernizmu i neoawangardy, nurt w abstrakcji geometrycznej, który pojawił się po II wojnie światowej, nawiązujący do konstruktywizmu, teorii Bauhausu oraz kierunku De Stijl; styl, który stworzył zupełnie nowe wartości, obce ideom konstruktywizmu – poszukiwania związane ze światłem, przypadkiem, innym spojrzeniem na zagadnienie przestrzeni i natury.
Przykłady
- 1.Inicjator i kurator pięciu edycji Biennale Form Przestrzennych w Elblągu w latach 1965–1973, będących przeglądami i sympozjami sztuki poszukującej (neokonstruktywizm, konceptualizm, kino rozszerzone, performance).
Synonimy
- postkonstruktywizm 2
jeden z elementów postmodernizmu i neoawangardy, nurt w abstrakcji geometrycznej, który pojawił się po II wojnie światowej, nawiązujący do konstruktywizmu, teorii Bauhausu oraz kierunku De Stijl; styl, który stworzył zupełnie nowe wartości, obce ideom konstruktywizmu – poszukiwania związane ze światłem, przypadkiem, innym spojrzeniem na zagadnienie przestrzeni i natury.


