gardłacz 2
rzeczownikdomena: osobarejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
krzykacz, awanturnik, człowiek, który jest głośny, lubi szeroko rozprawiać i jest skłonny do gardłowania.
Przykłady
- 1.Jestem przedewszystkiem wrogiem gardłaczy, ludzi wąskich piersi a szerokiego gardła, co gadaniem chcą pokryć i wytłumaczyć swą niemoc...
- 2.W pierwszych zaraz latach młodości zaczął śpiewać, jak to tam „pod włoskiem niebem“ oni wszyscy śpiewają i osądziwszy, iż ma mocny i dźwięczny baryton, marząc przytem o losach Tamborinich, Rożerów i innych szczęśliwych gardłaczy, poszedł ich szlakiem, najpierw w swoim kraju na różnych występując scenach, a że powodzenie było zadawalniające, puścił się za granicę, do Hiszpanii, zkąd do Hawanny zrobił wycieczkę; późniéj zaś śpiewał w Egipcie, Turcyi i Rosyi, aż wreszcie przyb
- 3. Z drugiéj jednak strony, ci szczególniéj co zawładnęli majątkami Chorążego, dobrawszy sobie jego nieprzyjaciół ku pomocy i mnogą liczbę gardłaczy, instygowali przeciw Wilczkowi, na czém świat stał, wołając aby go gardłem karano, ząb za ząb.
