swarliwie 3

adverbdomain: all adverbsregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

problematycznie, w sposób, który pociąga za sobą swary, kłótnie, waśnie.

  • 1.Te wszystkie inne, naprzykład, rodziły się w téj wiosce, przed oczyma ludzi, tak, że ludzie pamiętali ich chrzciny i dziecięce lata; następnie po wyjściu za mąż, żyły one w chatach, nie samotnie śród pola stojących, ale rzędem przy sobie zbudowanych, tak, że w jednéj wybornie widać i słychać było wszystkie sprawy i sprawki drugiéj, a życie ich upływało różnie, swarliwie lub zgodnie, pracowicie lub leniwo, dostatnio lub ubogo, jak tam już któréj natura była i Pan Bóg dał, ale tak jak Piotrusia, żonka Michała kowala, nie wychodziła zamąż i nie żyła żadna.
  • 2.Lecz gdy król w téj mierze ani posłom, ani możnowładzcom nie zwierzył się, a rozdawanie urzędów z wrodzoną sobie opieszałością zwłóczył, i gdy przy tém sprawę o starostwo samborskie (o którém niżéj) swarliwie wprowadzono, piorunem okropna między królem z stronnikami swemi, a posłami królowéj spiskowemi, wybuchnęła walka: ci gwałtownościami przezwyciężyć usiłowali, król z stronnikami ulegnąć zuchwałości burzliwych nie chciał; przez co poprzedzająca zgoda zniweczoną została.

Project co-funded by European funds

FENG