ocucić 2
verbdomain: v thinkingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
wyrwać kogoś z zamyślenia, zamroczenia itd.
Examples
- 1.Stefcia, pogrążona we wspomnieniach, przymknęła oczy. Ocucił ją turkot kół toczących się po kamiennej posadzce.
- 2.Siedział długo, o niczem nie myśląc, aż ocucił go jakiś szmer.
- 3.Chłodna rosa, która obficie zwilżyła trawę, ocuciła go z głębokiego zamyślenia.
