diabeł 2

noundomain: personregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

istota nadprzyrodzona, ucieleśnienie zła w niektórych religiach m.in. w chrześcijaństwie.

  • 1.Częstokroć jedno spojrzenie, jeden dotyk istoty chorej, wystarcza, aby oszalał człowiek o zdrowych zmysłach. Wtedy mniema, iż jest opętany przez diabła.
  • 2.Koło Dukli mówią, że diabeł uciekając przed św. Michałem schronił się na olchę i drzewo to odtąd okrwawił.
  • w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie jeden z aniołów, który zbuntował się przeciwko Bogu i pociągnął do buntu inne anioły, główny sprawca zła na świecie; też: diabeł.

  • nieprzyjazna człowiekowi istota nadprzyrodzona występująca w wielu wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach.

  • diabeł, duch nakłaniający do złych uczynków.

  • szatan, uosobienie zła i mroku.

  • diabeł, anioł, który sprzeciwił się Bogu.

  • w wierzeniach judeo-chrześcijańskich: przeciwnik, antyteza Chrystusa (diabeł, człowiek lub może instytucja, uosobienie zła), główny duch zła we wszechświecie, który pojawi się przed końcem świata i zostanie pokonany.

FENG