krew utlenowana, zawierająca hemoglobinę wysyconą tlenem w ponad 97%, płynąca tętnicami obiegu dużego i żyłami obiegu małego.

krew odtlenowana, zawierająca hemoglobinę wysyconą tlenem w ilości 50-70%, płynąca tętnicami obiegu małego i żyłami obiegu dużego.

krew z pępowiny, źródło krwiotwórczych komórek macierzystych oraz komórek mezenchymy.

krew krążąca w organizmie, krew w wąskim znaczeniu (wyłączywszy tkankę krwiotwórczą).

część układu krążenia, przez którą przepływa krew.

część układu krążenia, przez którą przepływa krew.

W starożytnej Sparcie tradycyjna potrawa z mięsa wieprzowego zaprawionego octem i solą, gotowanego we krwi.

wyrób wędliniarski z kaszy i krwi oraz podrobów: wątroby, płuc, skórek wieprzowych, tłuszczu, popularny w kuchni polskiej, słowackiej, węgierskiej i niemieckiej.

polska zupa, której podstawowymi składnikami są rosół i krew z kaczki lub kury, królika, rzadziej z prosięcia.

czarny salceson, produkowany z krwi i podrobów.

taki, który zawiera krew.

w hematologii: taki, który w układzie Rh ma zestaw antygenów sprawiających, że erytrocyty nie reagują z surowicą anty-D (Rh-).

w hematologii: taki, który w układzie Rh ma zestaw antygenów sprawiających, że erytrocyty reagują z surowicą anty-D (Rh+).

roztwór elektrolitowy występujący w komórkach i przestrzeniach międzykomórkowych.

tkanka odpowiedzialna za spajanie innych tkanek w ogranizmie.

zasadniczy płynny składnik krwi, w którym są zawieszone elementy morfotyczne (komórkowe); stanowi ok. 55% objętości krwi.

upostaciowany składnik krwi wytwarzany w układzie krwiotwórczym; który jest albo żywą komórką, albo wyspecjalizowaną komórką o ograniczonym metabolizmie, albo fragmentem komórek.

specyficzna substancja obecna we krwi, moczu bądź w wycinkach tkanek pacjenta wytwarzana przez nowotwór; jej oznaczenie ułatwia rozpoznanie notworu, jego ocenę, a także długookresowe monitorowanie stanu zdrowia chorego.

jeden z organicznych związków chemicznych, produkt metabolizmu.

zasadniczy płynny składnik krwi, w którym są zawieszone elementy morfotyczne (komórkowe); stanowi ok. 55% objętości krwi.

upostaciowany składnik krwi wytwarzany w układzie krwiotwórczym; który jest albo żywą komórką, albo wyspecjalizowaną komórką o ograniczonym metabolizmie, albo fragmentem komórek.

specyficzna substancja obecna we krwi, moczu bądź w wycinkach tkanek pacjenta wytwarzana przez nowotwór; jej oznaczenie ułatwia rozpoznanie notworu, jego ocenę, a także długookresowe monitorowanie stanu zdrowia chorego.

jeden z organicznych związków chemicznych, produkt metabolizmu.

krew rannego zwierzęcia.

krew płynąca w ciele ludzkim.