niepokoić 1
verbdomain: v emotionregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
wzbudzać w kimś niepokój, sprawiać, że ktoś będzie niespokojny, zmartwiony.
Examples
- 1.Niepokoi mnie ta cisza. Przecież w tym miejscu zawsze jest tak gwarno!
- 2.Ani Celinie, ani Anielce, nie powiedziałam dotąd ani słowa, bo zwłaszcza Anielka niepokoi mnie okropnie. Nie wyobrazisz sobie, co się z nią teraz dzieje.
- 3.Niepokoiło go arystokratyczne pochodzenie baronowej. Arystokracji nie chciał dla córki, wiedząc, że nauczycielka nawet w obywatelskich domach bywa rozmaicie traktowaną. Drżał na myśl, że w wielkopańskim pałacu mogą jego Stefcię obrażać.
