oblicze 2
noundomain: body partregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
twarz człowieka, szczególnie gdy wyraża jakieś emocje lub można z niej wyczytać informację o czyichś cechach osobowości.
Examples
- 1.Dopiero w karczmie tajemniczy przybysz odsłonił oblicze.
- 2.Jan odziany jest w specjalny kwietny strój oraz głęboko nasuniętą na głowę i niemal całkiem zakrywającą jego oblicze kunsztowną koronę z kwiatów z opadającymi girlandami.
- 3.Elementem dominującym w kompozycji jest postać Boga Ojca o surowym obliczu, wypełniająca niemal całkowicie centralną część sklepienia kopuły.
- 4.Pisarz zrezygnował w tym zakresie z modnej ówcześnie i chętnie stosowanej w literaturze fizjonomiki, zgodnie z którą cechy osobowościowe miały odzwierciedlać się w wyglądzie postaci – w Lalce szlachetne i piękne oblicze nie jest niezawodnym wskaźnikiem szlachetnego i pięknego charakteru.
- 5.Spojrzał na jej oblicze i wiedział już, ze została panią jego serca.
- 6.W centrum kompozycji siedzi Matka Boska, jej łagodne oblicze zsyła na oglądającego obraz spokój.
Synonyms
- fizjonomia 2
twarz, zwłaszcza w kontekście jej wyglądu, oblicze.
- fizjognomia 1
czyjeś oblicze, twarz, to, jak ktoś wygląda z twarzy.
- fizys 1
- fizis 1
