przyjemność, szczęście, wybuch nieposkromionej radości.

pojęcie należące do filozofii hinduistycznej oraz jogi i tantry; oznacza stan rozkoszy, szczęścia i błogości niezależnych od czynników i wpływów zewnętrznych.

w dialektyce chrześcijańskiej - szczęście, które jest możliwe do osiągnięcia na ziemi poprzez zaspokojenie potrzeb i popędów fizjologicznych.

głęboki smutek, przygnębienie.

reakcja psychiczna, intelektualna na dany bodziec; krótkotrwały efekt czyjejś percepcji, odczuwania.

sprawić, że ktoś stał się szczęśliwy, wzbudzić szczęście.

sprawiać, że ktoś staje się szczęśliwy, wzbudzać szczęście.