trapić 1

verbdomain: v emotionregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

niepokoić, martwić, kłopotać kogoś, powodować czyjeś zmartwienie, zatroskanie.

  • 1.Kłopoty finansowe trapiły go tak bardzo, że w dzień chodził spięty i rozgoryczony, a w nocy nie mógł spać. Nawet gdy już zasnął, męczyły go koszmary.
  • 2.Głód trapi wyłącznie rolników, ludzie bowiem pracujący w zakładach przemysłowych i górniczych roboty mają dosyć i cierpią o tyle, o ile podrożały wszystkie przedmioty spożywcze.
  • 3.Trapiła ją myśl o swojej przyszłości – co ma robić? Czym się zająć? Czy w ogóle w czymś jest dobra?
FENG