w analizie matematycznej, a dokładniej rachunku wektorowym, pole wektorowe wskazujące kierunki najszybszych wzrostów wartości danego pola skalarnego w poszczególnych punktach, przy czym moduł (długość) każdej wartości wektorowej jest równy szybkości wzrostu.

wektor zaczepiony w początku układu współrzędnych o końcu w punkcie A, czyli np. w układzie kartezjańskim.

wektor przestrzeni liniowej, pełniący rolę elementu neutralnego dodawania wektorów; zapisywany zwykle symbolem zera.

wektor będący elementem bazy przestrzeni liniowej.

wielkość fizyczna posiadająca charakter skalarny, czyli wielkość, do której określenia wystarczy jedna liczba rzeczywista wraz z wymiarem wielkości fizycznej (mogą być też bezwymiarowe), np. długość, pole powierzchni, objętość, temperatura, gęstość, potencjał pola elektrostatycznego lub grawitacyjnego, praca.

pojęcie matematyczne.

wielkość będąca uogólnieniem wektora.

jedna z podstawowych własności charakteryzujących wektor, obok jego kierunku, długości i (dla wektora zaczepionego) punktu zaczepienia.

jedna z podstawowych własności charakteryzujących wektor, obok jego kierunku, długości i (dla wektora zaczepionego) punktu zaczepienia.