meronimia: część

chodnik 2

noun

utwardzony pas terenu służący do poruszania się pieszych, zazwyczaj fragment pobocza drogi.

bruk 1

noun

nawierzchnia ulicy, placu lub chodnika utwardzona za pomocą układania na niej warstwy przylegających do siebie ściśle kamieni, kostek kamiennych, betonowych lub ceramicznych.

holonimia: część

chodnik 2

noun

utwardzony pas terenu służący do poruszania się pieszych, zazwyczaj fragment pobocza drogi.

kostka brukowa 1

noundomain: locationregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

element w kształcie kostki kamiennej, betonowej lub ceramicznej, z którego układa się twardą nawierzchnię ulicy, placu lub chodnika.

Examples

1.Nawierzchnię toru stanowiła kostka brukowa, urozmaiceniem były dwie hopki z płyty OSB.
2.Kostka brukowa, służąca do układania nawierzchni posiada różny kształt i wielkość.

hypernymy

kostka 4

noun

przedmiot o kształcie prostopodłościanu (niekoniecznie sześcianu), także coś konceptualizowanego jako prostopadłościenne, lub przynajmniej prostokątne.