ogół małych form powierzchni Ziemi, np. żłobki krasowe, zmarszczki wiatrowe (ripplemarki), terasy bydlęce, doły po eksploatacji powierzchniowej i in.

górska rzeźba z formami erozji i akumulacji glacjalnej.

zestaw cech geograficznych wyznaczających kształt oraz strukturę danego obszaru, niebiorące pod uwagę wysokości nad poziomem morza.

ukształtowanie terenu morenowego, złożone z trzech elementów: części wysoczyznowej, stoku i zbocza.

ogół cech szególnie przyrodniczych i antropogenicznych, wyróżniających określony teren; forma widoku, przestrzenny i materialny wymiar rzeczywistości ziemskiej, kompleksowy system składający się z rzeźby terenu, charakteru występujących gdzieś wód, roślinności i gleb, skał, atmosfery i śladów aktywności człowieka.

ogół cech szególnie przyrodniczych i antropogenicznych, wyróżniających określony teren; forma widoku, przestrzenny i materialny wymiar rzeczywistości ziemskiej, kompleksowy system składający się z rzeźby terenu, charakteru występujących gdzieś wód, roślinności i gleb, skał, atmosfery i śladów aktywności człowieka.

rozmieszczenie obiektów na określonym obszarze, ukształtowanie terenu.

forma rzeźby terenu, obszar leżący poniżej dominującej na danym obszarze wysokości.

brak danych

brak danych

o terenie: pagórkowaty, pełen niewielkich wzniesień.

mający charakter niziny, niski.

o krajobrazie: typowy dla nizin, cechujący się brakiem gór, znacznych wzniesień.