długa indywidualna broń strzelecka, zasilana najczęściej amunicją karabinową.

krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku, jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m), a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki, charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki.

długa myśliwska lub bojowa broń palna.

wielostrzałowa nieautomatyczna krótka broń powtarzalna, w której funkcję magazynka niewymiennego spełnia obrotowy bęben z kilkoma komorami nabojowymi (zwykle sześcioma).

długa indywidualna broń strzelecka, zasilana najczęściej amunicją karabinową.

krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku, jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m), a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki, charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki.

długa myśliwska lub bojowa broń palna.

wielostrzałowa nieautomatyczna krótka broń powtarzalna, w której funkcję magazynka niewymiennego spełnia obrotowy bęben z kilkoma komorami nabojowymi (zwykle sześcioma).

element jakiegoś przedmiotu służący do trzymania go ręką lub przeznaczony do przytrzymywania czegoś.

okucie, zakończenie kolby broni palnej.