teren górski o równolegle ułożonych pasmach wraz z kotlinami i przylegającymi doń pogórzami.

grupa gór o wyraźnie wydłużonym grzbiecie górskim.

silnie wydłużona wypukła forma dna oceanicznego, o stromych stokach, położona zazwyczaj pośrodku oceanów, oddzielająca od siebie dwa baseny oceaniczne.

góry powstające w wyniku fałdowania i wypiętrzania mas skalnych.

wielkopowierzchniowa forma ukształtowania terenu, którą stanowi płaski lub prawie całkowicie poziomy (nachylenie do 3°) teren.

powierzchnia ziemi o określonym ukształtowaniu i innych cechach wynikających z uwarunkowań geomorfologicznych.

ogół cech szególnie przyrodniczych i antropogenicznych, wyróżniających określony teren; forma widoku, przestrzenny i materialny wymiar rzeczywistości ziemskiej, kompleksowy system składający się z rzeźby terenu, charakteru występujących gdzieś wód, roślinności i gleb, skał, atmosfery i śladów aktywności człowieka.

rozległa, niezbyt mocno wydłużona, wklęsła forma terenu, ze wszystkich stron otoczona wzniesieniami, w postaci zamkniętej (bezodpływowej) lub otwartej.

niskie piętro roślinności w górach, leżące powyżej piętra pogórza, a poniżej piętra kosodrzewiny.

obszar położony wzdłuż linii grzbietowej łączący znaczące szczyty i przełęcze danego pasma górskiego (formacji górskiej).

stroma górska ścieżka.

szeroka ścieżka górska, zwykle niezbyt stroma, często idąca przełęczą lub trawersem.

rozległa, niezbyt mocno wydłużona, wklęsła forma terenu, ze wszystkich stron otoczona wzniesieniami, w postaci zamkniętej (bezodpływowej) lub otwartej.

niskie piętro roślinności w górach, leżące powyżej piętra pogórza, a poniżej piętra kosodrzewiny.

obszar położony wzdłuż linii grzbietowej łączący znaczące szczyty i przełęcze danego pasma górskiego (formacji górskiej).

stroma górska ścieżka.

szeroka ścieżka górska, zwykle niezbyt stroma, często idąca przełęczą lub trawersem.

wzniesienie terenu, wyniosłość skorupy ziemskiej.