najwyższy dostojnik państwowy sprawujący niektóre funkcje monarsze w czasie bezkrólewia.

osoba dożywotnio rządząca w państwie o ustroju monarchicznym; król, cesarz.

osoba zastępująca panującego, sprawująca w jego imieniu władzę w kraju, prowincji, dzielnicy lub na innym określonym terytorium.

historyczny tytuł lokalnego władcy w Indiach, który sprawował władzę sądowniczą i był zwierzchnikiem wojsk.

osoba sprawująca niezależną władzę zwierzchnią, tytuł przysługujący urzędującym monarchom, pretendentom do tronów i tytularnym monarchom, papieżowi, niektórym wschodnim patriarchom (np. patriarsze Konstantynopola) oraz narodom rządzącym się w systemie demokratycznym (gdzie funkcjonuje zasada suwerenności ludu).

władca Frygii z VIII w. p.n.e., bohater wielu mitów greckich.

książę Polski z dynastii Piastów sprawujący władzę od ok. 960 r.

ktoś, kto przewodzi komuś lub czemuś, stoi na czele jakiejś grupy.

człowiek sprawujący władzę.

władca, którego cechuje potęga i siła.