miejsce, do którego dobre dusze trafiają po śmierci.

w filozofii chrześcijańskiej: niebo - miejsce, do którego dobre dusze trafiają po śmierci.

wizja głoszona przez Jezusa Chrystusa zwłaszcza w przypowieściach jako już obecne pośród ludzi lub mające dopiero nadejść w przyszłości; pojęcie teologiczne.

w religiach uznających życie pozagrobowe miejsce przebywania dusz zmarłych, potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi.

miejsce życia człowieka wierzącego przed pójściem do raju lub śmiercią (w niektórych religiach także piekłem lub czyścem).

w wierzeniach religijnych świat (lub światy) istniejący poza przestrzenią dostępną bezpośredniej percepcji wyznaczony najczęściej poprzez konkretny model kosmosu dla różnych ludów lub obszarów świata.

w kosmologii starożytnej i średniowiecznej: siedziba bogów lub Boga, najwyższa część nieba.

w kosmologii starożytnej i średniowiecznej: siedziba bogów lub Boga, najwyższa część nieba.