hyponymy

noun

ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboje do broni strzeleckiej.

broń miotająca 1

noun

broń wyrzucająca (miotająca) różnego rodzaju pociski za pomocą energii mechanicznej lub chemicznej.

noun

broń palna o dalekim zasięgu.

broń myśliwska 1

noun

broń skonstruowana z zamierzeniem używania jej do polowań na zwierzęta.

noun

broń, w której do napędu pocisku zastosowano lufowy układ miotający.

uzbrojenie 4

noundomain: groupregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

broń i sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko; całość broni zgromadzona i przechowywana przez kogoś w jakimś celu, na wypadek czegoś.

Examples

1.Uzbrojenie kozaków składało się w trzech plutonach każdej sotni z lanc i pałaszy, w czwartej z pałaszy i karabinków.
2.Dobyli drewnianych mieczy, resztę uzbrojenia rzucili na ziemię, stanęli w pozycji szermierzy, noga przy nodze i rozpoczęli rycerski pojedynek według ściśle ustalonych zasad.

Synonyms

broń 2
zasób narzędzi służacych do walki, także: kategoria, do której zaliczają się te wyspecjalizowane narzędzia.
arsenał 2
broń i sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko, całość broni zgromadzona i przechowywana przez kogoś w jakimś celu, na wypadek czegoś.

hypernymy

noun

elementy umożliwiające lub wpływające na działanie urządzenia lub instalacji.

meronimia: element kolekcji

noun

przedmiot, który służy jako broń.

holonimia: element kolekcji

noun

przedmiot, który służy jako broń.

value of the attribute

adjective

niemający broni, nietrzymający oręża.

adjective

taki, który ma dwa działa, jest wyposażony w dwa działa, znajdują się w nim, na nim dwa działa artyleryjskie.

FENG