bunt 1
noundomain: eventregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
rodzaj niepokoju społecznego, wystąpienie grupy przeciwko przedstawicielom władzy, manifestacja nieposłuszeństwa.
Examples
- 1.Ludzie byli tak niezadowoleni ze swojej sytuacji ekonomicznej, że poniesienie buntu było tylko kwestią czasu.
- 2.Uniemożliwił mu to bunt załogi, która po opanowaniu okrętu pozostawiła Hudsona wraz z jego synem Johnem i ośmioma wiernymi członkami załogi na pustynnym wybrzeżu i odpłynęła w drogę powrotną.
- 3.W związku z planami skierowania kilku kompanii do walki z aliantami na kontynencie od końca marca 1945 r. rozpoczęły się przygotowania do wybuchu buntu.
- 4.Oddziałami tłumiącymi bunt dowodził generał Issa Plijew.
- 5.W więzieniu wybuchł bunt - dwóch odsiadujących karę zginęło podczas próby wprowadzenia porządku.
- 6.Znikoma podstawa źródłowa uniemożliwia dokładnie datować wybuchu buntu przeciwko Bolesławowi.
