język naturalny, którym posługuje się pewna grupa ludzi i jest to ich język etniczny.

odmiana językowa właściwa dla wyodrębnionej grupy etnicznej, postrzegana jako wyznacznik jej tożsamości.

język, który nie jest już używany jako środek komunikacji międzyludzkiej, może być jednak stosowany w formie pisanej czy ustnej jako np. język liturgiczny, co odróżnia go od języków wymarłych.

język pomocniczy, stworzony na bazie przynajmniej dwóch etnolektów.

język, którego fonologia, gramatyka lub słownictwo zostało wymyślone przez jednostkę indywidualną (zwaną językotwórcą bądź konlangerem) bądź grupę osób, m.in. dla ułatwienia komunikacji międzyludzkiej, jako eksperyment lingwistyczny, gra językowa lub na potrzeby światów fikcyjnych.

uniwersalny system znaków dźwiękowych (wtórnie pisanych) lub migowych służący ludziom do porozumiewania się.