mowa ludności (głównie) wiejskiej, o ograniczonym zasięgu terytorialnym (węższm niż dialekt).

regionalna odmiana języka, wyróżniająca się pewnymi cechami fonetycznymi, gramatycznymi i leksykalnymi.

brak danych

ogólna nazwa różnych dialektów, jakimi posługiwali się i posługują się Szkoci zamieszkujący Wyspy Brytyjskie; obejmuje ona język gaelicki szkocki, scots i szkocką odmianę języka angielskiego.

język, który nie wykazuje podobieństwa z żadnym innym językiem.

język powstały naturalnie, jako reakcja ludzi na potrzebę nazwania czegoś; w odróżnieniu od sztucznych języków komputerowych i stworzonych na potrzeby komunikacji pomiędzy ludźmi.

zespół środków komunikacyjnych używanych w mowie lub piśmie, wykorzystywanych przez konkretne osoby, grupy lub w konkretnych sytuacjach komunikacyjnych.