gruba warstwa lodu przykrywająca wielki obszar ziemi; występuje na Antarktydzie i Grenlandii.

lodowiec, którego forma jest ściśle uwarunkowana lokalną morfologią podłoża.

najniżej położona krawędź lodowca, zawsze prostopadła do toru ruchu i znajdująca się w obszarze ablacji.

mieszanina gruzu i lodu o lobowatym lub jęzorowym kształcie, która w wyniku deformacji plastycznych jądra lodowego/lodu interstycjalnego pełznie powoli w dół.

podstawowa formalna jednostka litostratygraficzna wydzielana wyłącznie na podstawie cech litologicznych.

zwał lodu powstały wskutek ściśnięcia się pokrywy lodowej, może mieć wysokość nawet 10 metrów.

wydłużona, dolna część lodowca, gdzie przeważa proces ablacji, także niewielki, wąski występ czoła lodowca lub lądolodu.

spągowa (dolna) część lodowca zawierająca zazwyczaj materiał morenowy pochodzący z niszczonego przez lodowiec podłoża.

stożkowata forma występująca w dużych skupiskach na lodowcach i polach firnowych, zwłaszcza w niskich szerokościach geograficznych, powstająca w wyniku sublimacji śniegu, firnu lub lodu.

zwał lodu powstały wskutek ściśnięcia się pokrywy lodowej, może mieć wysokość nawet 10 metrów.

wydłużona, dolna część lodowca, gdzie przeważa proces ablacji, także niewielki, wąski występ czoła lodowca lub lądolodu.

spągowa (dolna) część lodowca zawierająca zazwyczaj materiał morenowy pochodzący z niszczonego przez lodowiec podłoża.

woda w stanie stałym.