trzymany, w przypadku osób praworęcznych, w lewej ręce sztylet używany razem z główną bronią białą, służący do parowania ciosów przeciwnika.

jedna z najstarszych odmian broni siecznej, miniatura miecza.

krótki, wąski sztylet, pochodny puginału, służący do dobijania rannego lub konającego przeciwnika (stąd nazwa), o mocnym sztychu oraz długiej klindze przystosowanej do pchnięcia przeciwnika (coup de grâce).

broń biała posiadająca ostrze, służąca do zadawania cięć.

broń biała posiadająca ostrze, służąca do zadawania cięć.

przedmiot, który służy jako broń.