plantator 1
noundomain: personregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
człowiek zajmujący się mającą znaczenie handlowe lub przemysłowe uprawą roślin w monokulturze.
Examples
- 1.Za zgodą ojca i gubernatora Thomasa Dale’a wzięła 5 kwietnia 1614 roku ślub z młodym wdowcem, plantatorem tytoniu, Johnem Rolfem i przyjęła nazwisko męża.
- 2.Bardziej wydajne uprawy wietnamskie zaczęły wypierać z rynku producentów z tradycyjnych „krajów kawowych”, m.in. Brazylii, Nikaragui i Etiopii. Doprowadziło to do obniżenia cen i bankructwa wielu amerykańskich i afrykańskich plantatorów.
