stan jednostki, która jest wyalienowana, wyobcowana w określonej sytuacji.

oderwanie się instytucji politycznych, a zwłaszcza państwa, od społeczeństwa i mechanizmów społecznej kontroli.

zespół świadomych, bądź nieświadomych zachowań wywołujących zaburzenia w relacji pomiędzy dzieckiem a drugim rodzicem na skutek niewłaściwych postaw jednego lub obojga głównych opiekunów, najbliższego otoczenia dziecka i funkcjonowania prawa rodzinnego i jego instytucji, w sytuacji rozchodzenia się rodziców.

stan opuszczenia, osamotnienia, izolacji.

stan, kiedy ktoś lub coś jest odosobnione, oddzielone od wpływu kogoś lub czegoś.

spychać na margines, izolować, wyobcowywać.