konwojent 1

noundomain: personregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

ktoś, kto konwojuje, zabezpiecza jakiś transport.

  • 1.Członek NSDAP od 1933. W czasie II wojny światowej pełnił służbę w Mittelbau-Dora jako strażnik, konwojent drużyn roboczych i sanitariusz.
  • 2.Oba parowozy uległy zniszczeniu, zginęły obie drużyny, konwojent i 2 hamulcowych jadący w brankardzie.
  • 3.Z samochodu wysiedli konwojenci: Stanisław Piętka, Zdzisław Skoczek oraz kasjerka Jadwiga Michałowska.
  • 4.W czasie wojny pracował w Warszawie jako magazynier i konwojent.

Project co-funded by European funds

FENG