w religiach uznających życie pozagrobowe miejsce przebywania dusz zmarłych, potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi.

miejsce, do którego dobrzy ludzie trafiają po śmierci.

w katolicyzmie: element zaświatów, pozagrobowa kara trwająca określony czas, po której odbyciu dusza zmarłego ma dostąpić zbawienia; dochodzenie duszy do absolutnie doskonałej miłości, koniecznej do osiągnięcia szczęścia nieba.

miejsce w piekle przeznaczone dla dusz osób, które umarły przed Zmartwychwstaniem Jezusa albo też w nowszych czasach, bez chrztu, ale nie popełniły osobistych grzechów.

w judaizmie miejsce pobytu zmarłych, pozbawionych wszelkiej radości istnienia i życia.