o ruchu artystycznym, powstałym w drugiej połowie XX wieku, którego głównymi cechami są: przełamanie dwuwymiarowości dzieła, otwieranie dzieła na kolejne wymiary, np. poprzez wykorzystywanie techniki asamblażu czy geometryzacji.
nurt sztuk wizualnych wykształcony w pierwszych dekadach XX wieku, którego głównymi twórcami byli czescy artyci postulujący syntezę sztuki malarskiej i poezji, upoetycznienie malarstwa poprzez szczególne wykorzystanie kolorów i linii prowadzące do powstania autonomicznego świata.