hyponymy

noun

instrument muzyczny z grupy chordofonów, w których struna wprowadzana jest w stan wibracji za pomocą smyczka, przesuwanego po strunie lub uderzającego w nią włosiem.

klawesyn 1

noun

pianino 1

noun

klawikord 1

noun

modifier

dwustrunowy 1

adjective

o instrumencie muzycznym: taki, który ma dwie struny.

trzystrunowy 1

adjective

o instrumencie muzycznym: taki, który ma trzy struny.

czterostrunowy 1

adjective

o instrumencie muzycznym: taki, który ma cztery struny.

pięciostrunowy 2

adjective

o instrumencie muzycznym: taki, który ma pięć strun.

sześciostrunowy 2

adjective

o instrumencie muzycznym: taki, który ma sześć strun.

chordofon 1

noundomain: artefactregister: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

strunowy instrument muzyczny (w systematyce instrumentologicznej opracowanej przez Curta Sachsa oraz Ericha M. von Hornbostela), w którym źródłem dźwięku (wibratorem) jest drgająca struna.

Synonyms

instrument strunowy 1
instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku (wibratorem) jest drgająca struna.

hypernymy

instrument muzyczny 1

noun

przyrząd wytwarzający dźwięki, służący do wykonywania muzyki.

meronimia: część

gryf 3

noun

wydłużony drewniany element występujący w większości instrumentów strunowych (m.in. w skrzypcach i gitarze), nad którym rozpięte są struny.

podstawek 1

noun

stroik 5

noun

element instrumentów strunowych - począwszy od skrzypiec, przez kontrabas, po gitarę - zamontowany najczęściej na główce, odpowiadający za strojenie.

kołek 4

noun

w instrumencie strunowym: obracany pręcik, na którym zawinięte są końce strun, służący do naprężania struny.

naciąg 3

noun

zestaw strun jakiegoś instrumentu.

holonimia: część

struna 1

noun

sprężysta linka zrobiona z różnych materiałów (np. metalu, nylonu, zwierzęcych jelit); źródło dźwięku w części instrumentów muzycznych (tzw. strunowych).

podstawek 1

noun

stroik 5

noun

element instrumentów strunowych - począwszy od skrzypiec, przez kontrabas, po gitarę - zamontowany najczęściej na główce, odpowiadający za strojenie.

kołek 4

noun

w instrumencie strunowym: obracany pręcik, na którym zawinięte są końce strun, służący do naprężania struny.

naciąg 3

noun

zestaw strun jakiegoś instrumentu.

Project co-funded by European funds