ściągacz 3

noundomain: artefactregister: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

rodzaj ściegu, w którym dzianina uformowana jest w rowki lub żebra, poprzez zastosowanie naprzemiennie rzędów zwykłych ściegów i rzędów tzw. bełkotu (czyli tego, co powstaje po lewej stronie robótki w miejscu ściegu), co umożliwia większą naturalną elastyczność (rozciągliwość, ale też dokładniejsze przyleganie) takiej dzianiny.

Examples

1.Podstawowe sploty to ścieg gładki prawy i lewy, ściągacz, warkocze, ażury.
2.Środkowy panel gorsu sukienki zrobiony jest ze ściągacza.
3.Szalik jest wykonany grubym ściągaczem, a czapka - ściegiem prostym, dlatego trochę się od siebie różnią.