zwierzę dwubocznie symetryczne o bardzo uproszczonej budowie, zaliczane do strunowców; zwierzę wyłącznie morskie, charakteryzujące się obecnością zewnętrznej, organicznej osłonki, tzw. tuniki, o rozmaitej grubości i konsystencji.

niewielkie zwierzę przybrzeżnej strefy ciepłych mórz o dużym zasoleniu; żyje zagrzebany na dnie, ciało długości 6-8 cm, bocznie spłaszczone, o wydłużnym, lancetowatym kształcie.

wymarły organizm morski, po których zachowały się głównie rozproszone mikroskopijne zębokształtne elementy aparatu wokółprzełykowego (od ułamka mm do 2-3 mm), zbudowane z fosforanu wapnia, występujące w skałach osadowych pochodzących z okresu od późnego kambru do późnego triasu (ok. 540–200 mln lat temu).

Chordata - zwierzęta dwubocznie symetryczne, wtórouste, które na dowolnym z etapów rozwoju osobniczego mają następujące sześć charakterystycznych cech budowy: strunę grzbietową, cewkę nerwową umiejscowioną po stronie grzbietowej, nad struną grzbietową, gardziel przebitą szczelinami skrzelowymi, układ pokarmowy pomiędzy układem nerwowym a sercem, serce leżące po brzusznej stronie ciała, umięśniony ogon znajdujący się za odbytem i służący do poruszania się.

Chordata - zwierzęta dwubocznie symetryczne, wtórouste, które na dowolnym z etapów rozwoju osobniczego mają następujące sześć charakterystycznych cech budowy: strunę grzbietową, cewkę nerwową umiejscowioną po stronie grzbietowej, nad struną grzbietową, gardziel przebitą szczelinami skrzelowymi, układ pokarmowy pomiędzy układem nerwowym a sercem, serce leżące po brzusznej stronie ciała, umięśniony ogon znajdujący się za odbytem i służący do poruszania się.

zwierzę charakteryzujące się brakiem szkieletu wewnętrznego (osiowego) w postaci kręgosłupa i czaszki.

każde żywe stworzenie; wielokomórkowy organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, które charakteryzują się brakiem ściany komórkowej, w większości zdolny do aktywnego poruszania się (w systematyce grupa wszystkich tych organizmów tworzy osobne królestwo).

centralny narząd układu krwionośnego strunowców, stawonogów, pazurnic, mięczaków i ramienionogów, zbudowany z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego.

w anatomii: trójkątna przestrzeń zawarta pomiędzy łukami podniebienno-językowymi a podniebienno-gardłowymi.

układ narządów zwierząt służący do pobierania, trawienia i wchłaniania pokarmu oraz usuwania niestrawionych resztek.

pierwotna forma wewnętrznego szkieletu osiowego strunowców.

zawiązek układu nerwowego powstający ponad zawiązkiem struny grzbietowej, wzdłuż linii środkowej zarodków strunowców (Chordata) w procesie neurulacji.

wydłużona część ciała wielu kręgowców, zbudowana na tylnych kręgach kręgosłupa wystających poza korpus.

centralny narząd układu krwionośnego strunowców, stawonogów, pazurnic, mięczaków i ramienionogów, zbudowany z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego.

w anatomii: trójkątna przestrzeń zawarta pomiędzy łukami podniebienno-językowymi a podniebienno-gardłowymi.

układ narządów zwierząt służący do pobierania, trawienia i wchłaniania pokarmu oraz usuwania niestrawionych resztek.

pierwotna forma wewnętrznego szkieletu osiowego strunowców.