małe zwierzę morskie zaliczane do osłonic; ma kształt worka z dużym otworem u góry i mniejszym z boku, żyje pojedynczo lub w koloniach, jako jedyne zwierzę (w dorosłym stadium rozwoju) ma ścianę komórkową zbudowaną z celulozy – tak jak u roślin.

strunoogonowe, Tunicata – grupa zwierząt dwubocznie symetrycznych o bardzo uproszczonej budowie, zaliczana do strunowców; osłonice to zwierzęta wyłącznie morskie, charakteryzujące się obecnością zewnętrznej, organicznej osłonki, tzw. tuniki, o rozmaitej grubości i konsystencji.

strunoogonowe, Tunicata – grupa zwierząt dwubocznie symetrycznych o bardzo uproszczonej budowie, zaliczana do strunowców; osłonice to zwierzęta wyłącznie morskie, charakteryzujące się obecnością zewnętrznej, organicznej osłonki, tzw. tuniki, o rozmaitej grubości i konsystencji.

zwierzę dwubocznie symetryczne, wtórouste, które na dowolnym z etapów rozwoju osobniczego ma następujących sześć charakterystycznych cech budowy: strunę grzbietową, cewkę nerwową umiejscowioną po stronie grzbietowej, nad struną grzbietową, gardziel przebitą szczelinami skrzelowymi, układ pokarmowy pomiędzy układem nerwowym a sercem, serce leżące po brzusznej stronie ciała, umięśniony ogon znajdujący się za odbytem i służący do poruszania się.

galaretowata lub stwardniała wydzielina nabłonka okrywająca ciało niektórych zwierząt morskich, np. osłonic.

galaretowata lub stwardniała wydzielina nabłonka okrywająca ciało niektórych zwierząt morskich, np. osłonic.