branka 1
noundomain: personregister: daw.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
niewolnica lub osoba płci żeńskiej, która została porwana celem zamążpójścia.
Examples
- 1.Ostatnia branka licem najcudniejsza Rozpocząć miała swe dzikie tany, Kiedy oznajmia służba najwierniejsza Że przybył kuglarz nieznany.
- 2.I czuła to, co czuje branka, której wiążą ręce, a jednak sama się ona związała, bo przecie mogła powiedzieć swego czasu Wołodyjowskiemu, że mu będzie siostrą, niczem więcej.
- 3.Dla Tefnachta podobne oparcie stanowi młoda dziewczyna Jutrzenka – wojenna branka, która decyduje się złączyć z nim swoje losy dla osiągnięcia godności małżonki przyszłego faraona obu części Egiptu.


