narząd słuchu występujący jedynie u kręgowców (najbardziej rozwinięty - u ssaków).

narząd słuchu występujący jedynie u kręgowców (najbardziej rozwinięty - u ssaków).

zewnętrzna część ucha, składa się z małżowiny usznej i przewodu słuchowego zewnętrznego oddzielonego od ucha środkowego przez błonę bębenkową; łac. auris externa.

część ucha wewnętrznego ssaków, w którym znajduje się receptor słuchu.

przestrzeń powietrzna, część ucha środkowego ograniczona od strony zewnętrznej błoną bębenkową, a od strony wewnętrznej ścianą kostną ucha wewnętrznego.

błoniasty przewód znajdujący się w kostnych kanałach półkolistych ucha wewnętrznego, będący częścią narządu równowagi.