charakterystyczny strój zakonników i zakonnic chrześcijańskich, różny w zależności od zakonu.

szata liturgiczna, używana przez kapłana (w Polsce także diakona), w czasie sprawowania uroczystej liturgii poza mszą świętą, jak chrzest, błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, czy wspólnotowa Liturgia Godzin.

ubranie posiadane przez kogoś, często noszone w danym zestawieniu.

rodzaj odzieży stosowanej w czasie liturgii mającej na celu określenie i zaznaczenie funkcji osoby ją noszącej.

stożkowate nakrycie głowy noszone dawniej przez papieża i niektórych kapłanów (w tym starożytnych).

szerokoskrzydły kapelusz ozdobiony sznurami z chwostami, oznaka godności kardynalskiej zastosowany pierwszy raz w 1245 przez papieża Innocentego IV jako wyróżnienie 13 nowomianowanych kardynałów czerwonymi jedwabnymi kapeluszami, od pontyfikatu Pawła VI neużywany.

wysokie liturgiczne nakrycie głowy i znak godności chrześcijańskich dostojników kościelnych – biskupów, kardynałów, opatów, infułatów oraz archimandrytów, noszone podczas pełnienia czynności liturgicznych.

element stroju liturgicznego katolickich metropolitów, noszony na ramionach pas z białej wełny.

ozdobne, wysokie, cylindryczne nakrycie głowy (często z welonem), rozszerzone u góry, białe lub fioletowe, noszone przez wyższych duchownych prawosławnych i greckokatolickich.

stożkowate nakrycie głowy noszone dawniej przez papieża i niektórych kapłanów (w tym starożytnych).

szerokoskrzydły kapelusz ozdobiony sznurami z chwostami, oznaka godności kardynalskiej zastosowany pierwszy raz w 1245 przez papieża Innocentego IV jako wyróżnienie 13 nowomianowanych kardynałów czerwonymi jedwabnymi kapeluszami, od pontyfikatu Pawła VI neużywany.

wysokie liturgiczne nakrycie głowy i znak godności chrześcijańskich dostojników kościelnych – biskupów, kardynałów, opatów, infułatów oraz archimandrytów, noszone podczas pełnienia czynności liturgicznych.

element stroju liturgicznego katolickich metropolitów, noszony na ramionach pas z białej wełny.

ozdobne, wysokie, cylindryczne nakrycie głowy (często z welonem), rozszerzone u góry, białe lub fioletowe, noszone przez wyższych duchownych prawosławnych i greckokatolickich.

taki, który nosi sutannę.