wycieńczyć 1

verbdomain: v emotionregister: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polish

Definition

bardzo osłabić, spowodować utratę sił.

Examples

1.Zeno był zdrów, ale straszliwie zmieniony i zestarzały; choroba go wycieńczyła, posiwiał, ogromną bliznę miał na skroni i piersiach, a wytrwałego zdrowia zahartowanego marynarza śladu nie pozostało. Chodził o kiju, z oczyma wpadłemi, cały drżący.
2.Kobieta była nieco wybladła i wychudła; policzki jej, utraciwszy poprzednią świeżość, teraz dopiero pod wpływem dobroczynnego powietrza, poczynały się zwolna malować lekkim rumieńcem. Wycieńczył ją tak sześciomiesięczny pobyt w mieście i zetknięcie ze światem cywilizacyjnym.

wykończyć 2
doprowadzić kogoś do granic wytrzymałości lub przekroczyć te granice.