burczeć 1
verbdomain: v speakingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
warczeć, odzywać się gburliwie, niezbyt grzecznie, mruczeć, mamrotać.
Examples
- 1.Coś tam sobie burczał pod nosem, ale głośno mi żadnych pretensji nie zgłosił.
- 2.Rozumiem, że się gniewasz, ale nic tylko na mnie burczysz, a uważam, że powinniśmy porozmawiać.
- 3.Ojciec od rana burczy, że będzie padać.
- 4.Ludzie burczeli za jego plecami, że za dużo od nich wymaga.
