dobyć 2

verbdomain: v speakingregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

wydać dźwięk, głos.

  • 1.Mocowała się z sobą, chciała dobyć głosu - nie mogła.
  • 2.Lecz nigdy ręka, w muzycznym zapędzie, Z lutni weselszych tonów nie dobędzie; I lica jego niewinnych uśmiechów Zdają się lękać, jak śmiertelnych grzechów.
  • 3.Nie mogąc głosu dobyć, zgrzytał zębami i, mocując się z postronkami, rył na własnym ciele sine bruzdy.

Project co-funded by European funds

FENG