mruczeć 1
verbdomain: v speakingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
mówić cicho, nie do końca wyraźnie, niezrozumiale, słabo słyszalnie.
Examples
- 1.Lubiła, kiedy rano mruczał jej do ucha, że ją kocha.
- 2.Co ty tam sobie mruczysz pod nosem?
- 3.— To całkiem co innego, niż Halbertsroda! — mruczał do siebie. — Różnica jak pomiędzy świętem, a dniem powszednim.
- 4.Jedząc, monsinior Benvenuto mówił z wesołym uśmiechem do siostry milczącej i do Maglory, która mruczała pod nosem, że niekoniecznie potrzeba łyżki i widelca, nawet drewnianego, aby umaczać kawałek chleba w filiżance mleka.
- 5.— Co tam? Kto coś mruczy? Niczego nie widzę! Kto mówi?
