bek 2

rzeczownikdomena: komunikacjarejestr: pot.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

głośny ustawiczny płacz, zazwyczaj zawodzenie przerywane czknięciami.

  • 1.Spazmy i beki, gdzie się obrócić.
  • 2.Mogliście się już przez tyle lat wypłakać. Nie czas nam na beki a lamenta!
  • 3.Jak mi Bóg miły Teklusiu, dajcie no tym bekom pokój, bo mnie te wasze łzy tak łechcą, że mi się zaraz do korbacza zachciéwa.
  • 4.Skarżył się z bekiem, że go pan zbił i wygnał z domu.
  • 5.Więc jeden zaraz w bek, bo ojciec jego stał w progu i pogroził mu ręką.
  • 6.Nogi, ręce, sznurowadła, paski od swetera, wstążki, warkocze, falbanki majtek wiewały w powietrzu, a bek rozpaczliwy rozdzierał jesienne sielskie powietrze.
  • 7.Zawołali chłopaka, ksiądz mu dał złotówkę i polecił przynieść o zmroku, skoro wróci z objazdu, ale Witek uderzył w bek i zaraz po wyjściu księdza zabrał boćka do obory i tam ryczał prawie do wieczora, że stary musiał go przyciszać rzemieniem, przypominając odniesienie ptaka.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG