buńczuczny 2

adjectivedomain: adj qualityregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

świadczący o czyjejś buńczuczności; wyrażający śmiałość, chełpliwość, zadziorność.

  • 1.Porucznik szarpnął mocniej pałaszem i z buńczuczną miną jął gospodarzowi dyktować suty posiłek.
FENG