język z grupy zachodniosłowiańskiej, spokrewniony z językiem słowackim, polskim, kaszubskim oraz łużyckimi; należy do języków fleksyjnych o rozbudowanej deklinacji i koniugacji.

język należący do zachodniosłowiańskiej grupy językowej, blisko spokrewniony z językiem czeskim i zbliżony do języka polskiego pod względem gramatyki.

język zachodniosłowiański, stanowi określenie grupy języków posiadających pewne wspólne cechy w zakresie fonetyki.

język zachodniosłowiański, który występuje w dwóch odmianach (górnołużyckiej i dolnołużyckiej), używany przez Łużyczan na terenie niemieckich Łużyc.

język, który został przyjęty jako oficjalny język Czechosłowacji na mocy konstytucji z 1920.

brak danych