mianowaniec 2
noundomain: personregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
osoba odgórnie mianowana na dane stanowisko; najczęściej pejoratywne określenie kogoś, kto nie ma odpowiedniej wiedzy do sprawowania danej funkcji, ale może być pewien swojej pozycji, kto zachowuje się służalczo wobec swoich protektorów.
Examples
- 1.Jako mianowaniec partii rządzącej mógł się cieszyć ciepłą posadką przynajmniej do następnych wyborów.
