w odniesieniu do tekstu: mający dużą objętość, długi.

jednostka obliczeniowa stosowana w edytorstwie, która pomaga wydawnictwom rozliczać się z autorami; szacowana ilość tekstu lub innego materiału, jaka mieści się na zestandaryzowanym arkuszu.

określenie, ile jest sztuk czegoś.

o komunikacie: taki, który nie ma dużej objętości, bo nie zawiera dużo treści, nie jest rozwlekle sformułowany lub skomplikowany w zapisie, nie ma wielu sylab, znaków; taki, który przy okazji zwykle krótko trwa, zabiera mało czasu, gdy jest czytany, mówiony, wykonywany.

o komunikacie: taki, który ma dużą objętość, bo zawiera dużo treści, jest rozwlekle sformułowany lub jest skomplikowany w zapisie, ma wiele sylab, znaków; taki, który przy okazji zwykle długo trwa, gdy jest czytany, mówiony, wykonywany.

o komunikacie: bardzo krótki - taki, który nie ma dużej objętości, bo nie zawiera dużo treści, nie jest rozwlekle sformułowany lub skomplikowany w zapisie, nie ma wielu sylab, znaków; taki, który przy okazji zwykle krótko trwa, zabiera mało czasu, gdy jest czytany, mówiony, wykonywany.

o komunikacie: bardzo króciutki - taki, który nie ma dużej objętości, bo nie zawiera dużo treści, nie jest rozwlekle sformułowany lub skomplikowany w zapisie, nie ma wielu sylab, znaków; taki, który przy okazji zwykle krótko trwa, zabiera mało czasu, gdy jest czytany, mówiony, wykonywany.

o komunikacie: bardzo długi - taki, który ma dużą objętość, bo zawiera dużo treści, jest rozwlekle sformułowany lub jest skomplikowany w zapisie, ma wiele sylab, znaków; taki, który przy okazji zwykle długo trwa, gdy jest czytany, mówiony, wykonywany.