gatunek eksperymentalnej muzyki elektronicznej, cechujący się odejściem od linearnie rozwijanej linii melodycznej, charakterystycznej dla klasycznej muzyki elektronicznej (Vangelis, Kitarō), na rzecz luźnej kompozycji plam dźwiękowych.

gatunek elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej), rozwinięty w latach 90. XX wieku w Niemczech, zaliczany niekiedy do podgatunków muzyki dance; charakteryzuje się tempem pomiędzy 120 a 150 BPM, bazuje na rozwiniętej, czasem podniosłej, o charakterze hymnu melodii, rytmicznej linii basowej, zwykle wspieranej wyższą, rozwiniętą, dynamiczną linią pomocniczą.

lekka w odbiorze muzyka mająca dostarczać rozrywki.